Z cyklu „czwartki – pożółkłe IT kartki”: przenośny telefon DynaTAC.
Pierwsza rozmowa przez telefon komórkowy miała miejsce 3 kwietnia 1973 r., gdy Martin Cooper, pracujący w Motoroli inżynier, zadzwonił do Joela Engela z Bell Labs i zagadnął: „zgadnij, skąd dzwonię!”. Gdy wyjaśnił, skąd (i za pomocą czego…), Engelowi odebrało mowę, gdyż oznaczało to dla niego i jego zespołu porażkę w kilkuletnim wyścigu o stworzenie przenośnego telefonu. Cooper telefonował bowiem z nowojorskiej Szóstej Alei, po której spacerował sobie w otoczeniu dziennikarzy, trzymając w dłoni skonstruowany przez siebie prototyp pierwszego telefonu mobilnego.
Dynamic Adaptive Total Area Coverage, bo tak dokładnie nazywało się to ustrojstwo, ważył ponad kilogram, rozmiarami przypominał cegłę (229x44x127 mm) z dłuuugaśną zewnętrzną antenką, miał niewielki wyświetlacz LED, analogową klawiaturę, akumulator wystarczający na 10 godzin w stanie czuwania (lub 30 minut konwersacji).
Urządzenie pozwalało na prowadzenie rozmów telefonicznych i… na nic więcej. Ale i tak, jak stwierdził jego konstruktor: „Kiedy wziąłem go do ręki, czułem, że widzę przed sobą przyszłość”.
0 komentarzy