Startup zajmujący się sztuczną inteligencją – Architect Labs – twierdzi, że jego eksperymentalna architektura procesora nazwana Frostbite zapewnia 4,59-krotnie wyższą wydajność na wat oraz 8,77-krotnie wyższą wydajność na jednostkę powierzchni w porównaniu z konwencjonalnym rdzeniem procesora. Zaprojektowana od podstaw z wykorzystaniem sztucznej inteligencji architektura Frostbite opiera się na radykalnie odmiennym podejściu do przetwarzania danych, ale jej imponujące wyniki nie zostały jeszcze zweryfikowane w postaci namacalnego układu scalonego.
Rozproszone podejście eliminuje potrzebę stosowania scentralizowanego harmonogramu zadań
Jak podaje serwis Notebookcheck, w odróżnieniu od konwencjonalnych procesorów, Frostbite opiera się na modelu matematycznym zwanym sieciami interakcji, wprowadzonym po raz pierwszy w 1990 roku. Zamiast polegać na jednym dużym rdzeniu, wykorzystuje on siatkę małych płytek obliczeniowych, które wykonują programy przedstawione jako sieci interakcji: wykresy, w których obliczenia przebiegają poprzez lokalne przepisywanie połączonych węzłów.

Każdy moduł najpierw przetwarza własne zadania, a gdy staje się bezczynny, może przejąć dodatkową pracę od sąsiednich modułów. Jeśli nie ma dostępnej pracy, może przejść w stan nieaktywny w celu oszczędzania energii. To rozproszone podejście eliminuje potrzebę stosowania scentralizowanego harmonogramu zadań i ma na celu ułatwienie skalowania architektury.

Według Architect Labs takie podejście ogranicza również zapotrzebowanie na współdzieloną pamięć zmienną, złożone hierarchie pamięci podręcznej oraz mechanizmy spójności pamięci podręcznej. Każda wartość ma jednego właściciela, a obliczenia odbywają się poprzez lokalne interakcje między połączonymi węzłami. Programy są pisane w opracowanym na potrzeby firmy języku Vine, którego składnia jest podobna do języka Rust, a następnie kompilowane do postaci pośredniej o nazwie Ivy.
Systemy firmy oparte na sztucznej inteligencji badały architekturę bez żadnych „wstępnych założeń architektonicznych”
Architect Labs twierdzi, że systemy firmy oparte na sztucznej inteligencji badały architekturę bez żadnych „wstępnych założeń architektonicznych”, przechodząc przez kolejne etapy: kompilator, zestaw instrukcji, architekturę, mikroarchitekturę, RTL, weryfikację oraz ostateczny układ GDS. W procesie tym wykorzystano formalne, weryfikowalne maszynowo specyfikacje oraz wiele rojów agentów – w ramach czterech cykli wyszukiwania i końcowej rundy testów rozważono 58 zaproponowanych pomysłów. Architect Labs podaje, że ostatecznie wybrano 37 pomysłów.
Frostbite pozostaje raczej architekturą eksperymentalną niż gotowym projektem procesora gotowym do wdrożenia w produkcji
Należy pamiętać, że pomimo obiecujących wyników Frostbite pozostaje raczej architekturą eksperymentalną niż gotowym projektem procesora gotowym do wdrożenia w produkcji. Na ten moment Architect Labs planuje udostępnić kod RTL oraz architekturę zestawu instrukcji (ISA), stworzyć środowisko testowe oparte na układach FPGA, opracować wstępną wersję systemu operacyjnego oraz przeprowadzić testy porównawcze większych konfiguracji Frostbite z wielordzeniowymi procesorami przy użyciu standardowych w branży testów wydajnościowych, takich jak SPEC i PARSEC. Więcej informacji na temat Frostbite znajdziecie pod tym odnośnikiem.










0 komentarzy